Inclusiever onderwijs (LinkedIn)
Bastin Romijn
Inclusiever onderwijs (LinkedIn)
12/08/2023
1 min
0

Samenwerking

12/08/2023
1 min
0


"Samenwerking waar geen speld tussen te krijgen is"


“Nee, doe ik niet! Gisteren zei de meester dat ik mijn wisbordje niet hoefde te gebruiken, dus ik doe het nu ook niet …”

Mijn pleegvader heeft vandaag mijn brood klaargemaakt en toch die worst erop gedaan die ik niet lust en daarom hoef ik het straks niet op te eten …”

“De juf zei dat ik vandaag goed m’n best heb gedaan bij rekenen, dus ik hoef nu vanavond geen tafelsommen te maken …”

In eerste instantie gaan we er vanuit dat dingen die kinderen tegen ons vertellen waar zijn.

Bij kinderen die onveilig gehecht zijn, moeten we er rekening mee houden dat ze de neiging hebben om volwassenen tegen elkaar uit te spelen. ‘Verdeel en heers.’

De uitspraken hierboven zijn dan feitelijk tests om vast te stellen hoe veilig de situatie is.

Een goede samenwerking tussen de opvoeders op school en thuis is voor deze kinderen onmisbaar en helpend.

  1. Zorg als duo-collega’s op belangrijke punten voor eenduidigheid en houd elkaar via de overdracht op de hoogte van uitspeelgedrag en afspraken.
  2. Als er regelmatig sprake is van uitspeelgedrag, kun je met elkaar afspreken dat er even heen en weer geappt mag worden. Zo kun je snel trefzeker zijn in het leiding nemen.
  3. Het tegen elkaar uitspelen van volwassenen geeft het kind spanning. ‘Zouden ze het geloven?’ Deze spanning leidt doorgaans tot minder adequaat gedrag. Leer deze spanning te herkennen en help het kind verder door erover in gesprek te gaan. “Ik merk dat het vandaag niet zo lekker loopt. Is er misschien iets wat jou spanning geeft? … Heeft het misschien te maken met …”
  4. Houd elkaar op de hoogte van relevante dingen die thuis of op school passeren, zodat je naar het kind toe kunt laten merken dat van dingen op de hoogte bent. Kleine stukjes informatie kunnen al waardevol zijn.
  5. Doe aan hoor en wederhoor voordat je je mening geeft over een voorval.
  6. Laat het kind niet merken als je elkaars handelen in twijfel trekt.
  7. Laat het kind (in essentie) weten wat je als opvoeders onderling communiceert. Dat stelt gerust en kan een kind helpen om voortaan gewoon te vertellen hoe iets echt gegaan is.

Help deze kinderen om de veiligheid van samenwerking te ervaren, zodat ze ook zelf stapjes kunnen gaan maken in het kwetsbaar durven zijn en het samenwerken met anderen.

Geen speld tussen te krijgen… Mocht dat een keer niet lukken, bespreek dat achteraf gewoon met het kind. Daarmee onderstreep je de samenwerking. En daar gaat het om!


Reacties
Categorieën